Die lucht...

Bruinende appels en ingedikte koffie
met een zweem van sinaasappelschillen.
Een vleugje nagellak door
van een ochtendkrant opgedroogde regen.

Oude aftershave nu op een kruimelig bedje
van brood en paprika chips.
Zweet van degene voor mij
doorspekt met patat saté.

Steeds weer niet
die betoverende parfum
van zij die nog steeds
in mijn neusholte gegrift staat.

Volgende: Helaasheid
Vorige: Claim